Stillstand

I boka Stillstand er det samla essay frå stader og situasjonar der det ved første augekast ikkje skjer noko som helst. Agnes Ravatn oppsøkjer dei romma i det norske samfunnet som vi sjeldan kommenterer eller legg merke til, for å sjå kva som finst i pausane og i ventinga. Dette er ei bok som finn sitt materiale i det tilsynelatande hendingslause, og som viser kor mykje som kan kome til syne når tempoet blir skrudd ned.

Essaya er observasjonar frå vidt forskjellige stader, som tingretten, eit kloster og talarstolen på 17. mai. I desse settingane er det ikkje dei store hendingane som står i sentrum, men heller dei små, nesten usynlege detaljane ved menneska som er der. Med eit blikk prega av mild sosial angst registrerer forfattaren korleis folk oppfører seg når dei trur ingen ser etter, eller når dei rett og slett berre ventar.

Tonen i boka er morosam, frekk og skarp. Observasjonane er gjorde med eit lurt smil og eit analytisk blikk. På denne måten fungerer tekstane som ein mild form for sivilisasjonskritikk, der det vante og normale blir sett utanfrå. Ved å fokusere på det uvesentlege, viser tekstane fram trekk ved det norske samfunnet som ein kanskje ikkje tenkjer over til vanleg.

Etter å ha lese Stillstand vil ein kanskje sjå sine eigne omgivnader på ein ny måte. Boka gjer at ein lettare legg merke til dei små detaljane og den stille komikken som finst i kvardagslege situasjonar. Dette er ikkje ei teoretisk eller tung bok, men ei samling presise og underhaldande observasjonar. Boka er skriven på nynorsk og er med sine 125 sider ei kort og konsis lesing for den som set pris på vittig samfunnskommentar.